Summary Rembrandt in perspectief De veranderende visie op de meester en zijn werk

-
ISBN-10 949119660X ISBN-13 9789491196607
3400 Flashcards & Notes
14 Students
  • This summary

  • +380.000 other summaries

  • A unique study tool

  • A rehearsal system for this summary

  • Studycoaching with videos

Remember faster, study better. Scientifically proven.

This is the summary of the book "Rembrandt in perspectief De veranderende visie op de meester en zijn werk". The author(s) of the book is/are Redactie Jaco Rutgers Mieke Rijnders. The ISBN of the book is 9789491196607 or 949119660X. This summary is written by students who study efficient with the Study Tool of Study Smart With Chris.

PREMIUM summaries are quality controlled, selected summaries prepared for you to help you achieve your study goals faster!

Summary - Rembrandt in perspectief De veranderende visie op de meester en zijn werk

  • 1 'Zoo eigenzinnig in zyne verkiezingen': Rembrandt in de ogen van tijdgenoten, 1630-1730

  • Is er veel of weinig eigentijdse literatuur over of van Rembrandt?
  • Zijn er geschreven bronnen van tijdgenoten over Rembrandt?
    Nee en Rembrandt zelf heeft behalve enkele brieven en notities op tekening, niets geschreven.
  • Welke traditionele kunsthistorische tegenstelling tussen Nederlanders en Italiaanse kunstenaars bevestigt het gebrek aan teksten van Rembrandts hand
    Tegenstelling tussen de zwijgende ijverige Nederlandse schilders tegenover de intellectuele Italianen. Nederlandse schilders schilderen naar de natuur, Italianen gebruiken symboliek
  • Schreef Rubens? 
    Ja, dit was een erudiete man die in het Latijn correspondeerde met bevriende Europese humanisten en een bibliotheek van ruim 500 boeken bezat. 
  • Het beeld van Rembrandt als iemand die zich weinig gelegen liet liggen aan letterkunde, is geworteld in de teksten uit de 17e eeuw zelf. Leg uit?
  • Het beeld van Rembrandt als iemand die zich weinig gelegen liet liggen aan de literatuur stamt uit de 17de eeuw. Welke aspecten uit Rembrandts leven werden benadrukt.
    • Molenaarszoon
    • Gestopt met zijn studie
  • Wat bevestigd het gebrek aan teksten van Rembrandts hand? 
    Een traditionele kunsthistorische tegenstelling die zwijgende, ijverige Nederlandse schilders afzette tegenover intellectuele Italianen. 
  • In hoeverre was het beeld van de ongeletterde molenaarszoon terecht?
    -Het beeld van ongeletterdheid was een gemeenplaats, die biografieën autoriteit gaf door de herhaling. In werkelijkheid had Rembrandt aan de Latijnse school in Leiden gestudeerd en was hij ingeschreven aan de universiteit.
  • Wat gold tot in de jaren tachtig van de twintigste eeuw?
    Waar de Italianen behoefte hadden aan symboliek, zouden Nederlanders simpelweg de wereld om hen heen hebben verbeeld. 
  • Werd er in Rembrandt atelier over kunst gediscussieerd? 
    Ja, een leerling, Samuel van Hoogstraten, beschreef dit.
  • Waarin is het beeld, dat Rembrandt zich weinig aan letterkunde gelegen liet liggen, geworteld? 
    In teksten uit de zeventiende eeuw zelf. 
  • Wat benadrukken deze teksten? 
    Rembrandts voorgeschiedenis als molenaarszoon, gesjeesd in zijn geleerde opleiding om toe te geven aan zijn tekentalent. 
  • Waarin mocht deze opmerking niet ontbreken? 
    In elke goede Rembrandt-biografie. 
  • Wat werd met het oordeel over Rembrandt gedaan? 
    Het werd tot op zekere hoogte gestandaardiseerd. 
  • Wat heeft het perspectief op Rembrandt van 1630 tot 1730 gekleurd? 
    Een klein aantal terugkerende vooronderstellingen. Het is de vraag in hoeverre Rembrandt zelf de hand kan hebben gehad in het ontstaan van deze vooronderstellingen. 
  • 1.1 Jan Emmens' Rembrandt en de regels van de kunst (1964)

  • Wat schreef Jan Emmens in 1964?
    Rembrandt en de regels van de kunst, een overzicht van de zeventiende-eeuwse uitspraken over de schilder dat in reikwijdte en diepgang en diepgang nog altijd ongeëvenaard is.
  • Jan Emmens schreef in 1964 Rembrandt en de regels van de kunst, een overzicht van de 17e eeuwse uitspraken over de schilder. Wat was zijn belangrijkste observatie?
  • Waar gaat het werk van Jan Emmens Rembrandt en de regels van de kunst (1964) over
    Een overzicht van 17de-eeuwse uitspraken over Rembrandt
  • Waarom betekende Jan Emmens 'Rembrandt en de regels van de kunst', een omslag in het denken over Rembrandt en zijn kunst?
    Emmans zijn invalshoek luidde een nieuwe benaderingswijze in, onder het moto van de Franse schrijver Jean Paulhan:'Zonder twijfel is alles al eens gezegd. Maar de woorden zijn van betekenis  veranderd, en de betekenissen hebben nieuwe woorden gekregen.
  • Wat heeft volgens Emmens onze blik vertekend? 
    De negentiende-eeuwse literatuur over Rembrandt.
  • In de jaren 70 ontstond de internationale ontwikkeling New Art History, die een nadruk legde op interdisciplinaire verbanden. Wat was het effect op de kunstgeschiedenis?
    De talige wending (linguistic turn), het basisprincipe waarbij de kwestie was in welke  termen kunstenaars zelf over hun werk spraken (language of art). Geschriften uit de Italiaanse renaissance bleken belangrijke bronnen om het begrippenapparaat van kunstenaars en hun publiek te achterhalen.
  • Volgens Emmens heeft de 19de-eeuwse literatuur onze blik over Rembrandt vertekend, wat is noodzakelijk voor een historische verantwoorde kunstbeschouwing
    De terminologie uit de 17de eeuw achterhalen
  • Welke vraagstelling van Seymour Slive uit 1953 werd door Jan Emmens in 1964 uitgewerkt in zijn boek 'Rembrandt en de regels van de kunst'?
    "Does it matter to us what Rembrandt's contemporaries thought of him? Is not the important question : what does Rembrandt mean to us today? "
  • Waarom was het volgens Emmens noodzakelijk voor een historisch verantwoorde kunstbeschouwing?
    Om de terminologie uit de 17e eeuw te achterhalen.
  • Wat was volgens hem, voor een 'historisch verantwoorde kunstbeschouwing,  noodzakelijk te achterhalen? 
    De terminologie uit de zeventiende eeuw.
  • Op welk probleem stuitte Emmens voor zijn boek?
    Bijna alle relevante 17e eeuwse teksten die op Rembrandt betrekking hadden, verschenen pas na zijn dood. Ze vertellen dus meer over de vooronderstellingen van de auteurs, dan over Rembrandt zelf. Ook stelde Emmens vast dat de kritiek van auteurs niet gericht was op Rembrandt zelf, maar op de periode die hij vertegenwoordigde.
  • In de jaren 70 van de 20ste eeuw begint een internationale ontwikkeling, de New Art History legde de nadruk op interdisciplinaire verbanden en zorgde voor een talige wending in de geesteswetenschappen die ook de kunstwetenschappen bereikte, wat is het basisprincipe van de talige wending.
    In welke termen spraken kunstenaars zelf over hun werk.
  • Op welk probleem stuitte Jan Emmens in 1964 voor zijn boek 'Rembrandt en de regels van de kunst' ?
    -Bijna alle relevante 17e eeuwse teksten die op Rembrandt betrekking hadden, verschenen pas na zijn dood. Ze vertellen dus meer over de vooronderstellingen van de auteurs, dan over Rembrandt zelf.
    -Ook stelde Emmens vast dat de kritiek van auteurs niet gericht was op Rembrandt zelf, maar op de periode die hij vertegenwoordigde.
  • Welke internationale ontwikkeling stond aan de vooravond van de studie van Emmens
    De 'talige wending' bereikte ook de kunstgeschiedenis. Het basis principe is hierbij; in welke termen spraken kunstenaars zelf over hun werk.
  • Waar stond Emmens' studie aan vooravond van? 
    Van een internationale ontwikkeling van de jaren zeventig van de twintigste eeuw. 
  • Wat was de belangrijkste kritiek van de 17e eeuwse auteurs op Rembrandt?
  • Een voorbeeld van deze talige wending is dat als in een taal maar één woord is om groen of geel aan te duiden en men kent bijvoorbeeld niet de term paars dan kan dit een aanknopingspunt zijn om met andere ogen naar de beeldende kunst uit dit taalgebied te kijken.
  • Wat was echter een probleem tov geschriften uit de renaissance van Cennini of Vasari als belangrijke bronnen om het begrippenapparaat van kunstenaars en  hun publiek te achterhalen en wat vertellen deze ons dan?
    Het probleem was dat alle relevante 17e eeuwse teksten over Rembrandt pas na zijn dood verschenen. Ze vertellen ons daarom meer over de vooronderstelling van auteurs, volgens Emmens, dan over Rembrandt zelf. Ook stelde hij vast dat de kritiek van de auteurs niet gericht was op Rembrandt, maar op de periode die hij vertegenwoordigde.
  • Waar zorgde de uit Amerika afkomstige 'New Art History', voor? 
    Zij zorgde ervoor dat de zogenaamde 'talige wending' (linguistic turn) in de geesteswetenschappen ook de kunstgeschiedenis bereikte. 
  • Welke theorie ontwikkelde Emmens in zijn boek?
  • Op welk fundamenteel punt wijst Emmens als men teksten uit de 17de eeuw wil bestuderen over Rembrandt en zijn werk
    Nagenoeg alle teksten verschenen na zijn dood en vertellen daarmee meer over de veronderstelling van de auteurs dan over Rembrandt.
  • Vertel aan de hand van de termen pictor doctus en pictor vulgaris hoe Emmens zag, dat er in de 17e eeuw over goede schilderkunst en die van Rembrandt gedacht werd?
    In de laatste decennia van de 17e eeuw deed de invloed van de Parijse Academie Royale zich in heel Europa gelden en werden standaarden van lichamelijke schoonheid en de juiste historische aankleding ook in Nederland gangbaar. Oudere kunst werd neergezet zoals het niet moest; Rembrandt werd de tegenpool van de geleerde schilder, de pictor doctus. Emmens weigerde passages die positief waren over Rembrandt kleurgebruik te accepteren zoals ze er stonden. zijns inzien beantwoorde ze aan het stereotype van de vulgaire schilder, die frivole kleurrijkheid verkoos boven intellectuele diepgang.
  • Wat was het basisprincipe hierbij? 
    In welke termen spraken kunstenaars zelf over hun werk. 
  • Wat valt er op de theorie van Emmens aan te merken?
  • Waar was de kritiek van de 17de-eeuwse auteurs over het werk van Rembrandt op gericht
    Niet op Rembrandt zelf maar op de periode die hij vertegenwoordigde
  • Welke kanttekening kun je plaatsen bij Emmens' theorie?
    Emmens redeneerde terug in de tijd vanuit de documenten van na 1670: alsof Rembrandt zich bij voorbaat zou hebben verzet tegen regels van de kunst die pas na zijn dood gangbaar werden. De geschreven bronnen geven bovendien geen aanleiding om te veronderstellen dat Rembrandt zijn kunstopvattingen daadwerkelijk zag als onderdeel van een ideologie.
  • Welk ander beeld ontwikkelde Emmens in Rembrandt en de regels van kunst" dan de tot in de 19e eeuw populaire ''classicistische Rembrandtkritiek''?
    Emmens veronderstelde dat er in Rembrandts eigen tijd een kunsttheorie bestond dit niet opgeschreven werd maar uit de werken zelf en de later kritieken wel kan worden geconstrueerd. In deze theorie zou expliciet waarde zijn gehecht aan de rol van het toeval v.h. dagelijkse leven. Rembrandts keuze voor het alledaagse zou een tegenhanger zijn geweest van het officiële academisme.
  • Op welk fundamenteel probleem wees Emmens: 
    Bijna alle relevante zeventiende-eeuwse teksten die op Rembrandt betrekking hadden, verschenen pas na zijn dood. 
  • Welke twee tekortkomingen zijn op het boek van Emmens aan te merken?
    - door zich op de negatieve kritiek na Rembrandts dood te concentreren, ging zijn analyse voorbij aan een belangrijke positieve kwalificatie die al tijdens Rembrandts leven werd geformuleerd, de uitbeelding van emoties. In deze context was zijn werk een voortzetting van de klassieke traditie en bewees het dat concepten uit de literaire theorie konden worden ingezet in de uitbeelding van de geschiedenis of Bijbelse verhalen.
    - Rembrandt lijkt te hebben gestreefd naar een duidelijk herkenbare schilderwijze. Producten uit zijn atelier werden niet alleen gekenmerkt door sterke licht-donkercontrasten, maar ook door een schetsmatige penseelstreek. De vraag is in hoeverre Rembrandt zelf ambieerde om zijn kunstenaarschap internationaal in de kijker te spelen. Self-fashioning (zelfpresentatie). Rembrandts image als idiosyncratische meester. Zijn critici spraken over zijn bizarre, extravagante en eigenzinnige kunst, die in overeenstemming zou zijn geweest met zijn karakter, Dit beeld kan het resultaat zijn geweest van een welbewuste keuze in een sterk competitieve kunstmarkt waarbij hij erin slaagde om, zonder ooit de Nederlanden te verlaten, tot over de grens bekend te worden. Een element dat hierbij een rol lijkt te hebben gespeeld, is het besef dat de kunst van het Noorden blijk moest geven van een herkenbare eigenheid tov die van Italie. 
  • Wat is de oorzaak van de kritiek op Rembrandt
    Het veranderen in denken over hoe kunst zou moeten zijn onder invloed van de Académie Royale de Peinture et de Sculpture die nieuwe standaarden had bepaald
  • Welke 2 tekortkomingen zijn op het boek van Emmens aan te merken?
    1. Zijn analyse ging voorbij aan de belangrijke positieve waardering (al tijdens Rembrandts leven) voor zijn uitbeelding van emoties (een retorisch ideaal uit de klassieke oudheid). In deze context was zijn werk een voortzetting van de klassieke traditie, en bewees het dat concepten uit de literaire theorie konden worden ingezet in de uitbeelding van de geschiedenis of Bijbelse verhalen.
    2. De schetsmatige, ruwe penseelstreek (een opzettelijk herkenbare schilderwijze?), naast de sterke licht-donkercontrasten zo kenmerkend voor producten uit zijn atelier, behoorde volgens Emmens tot de 'preclassisistische opvattingen' waaraan Rembrandt 'bijzonder gehecht' zou zijn. Dit impliceert dat Rembrandt zich zou verzetten tegen de regels van de kunst die pas na zijn door gangbaar zouden worden.
  • Waarom was deze preclassicistiche opvatting een  nogal wankele hypothese?
    Emmens redeneerde terug in de tijd vanuit de documenten van 1670, alsof Rembrandt zich bij voorbaat zou hebben verzet tegen regels die pas na zijn  dood  gangbaar zouden worden.
  • Wat meende Emmens dat ze ons vertellen? 
    Meer over de vooronderstellingen van de auteurs, dan over Rembrandt zelf. 
  • Wat wordt bedoeld met de pictor doctus
    De geleerde schilder
  • In de jaren 70 van de 20eE ontstond de internationale ontwikkeling New Art History, die een nadruk legde op interdisciplinaire verbanden. Wat was het effect op de kunstgeschiedenis?
    De zgn. 'talige wending' (linguistic turn) waarbij het basisprincipe de kwestie was in welke  termen kunstenaars zelf over hun werk spraken (language of art* ). Geschriften uit de Italiaanse renaissance bleken belangrijke bronnen om het begrippenapparaat van kunstenaars en hun publiek te achterhalen.
    *Bijvoorbeeld: als een taal geen woord heeft voor de kleur paars, dan zegt dat wat over de kunst van dat taalgebied.
Read the full summary
This summary. +380.000 other summaries. A unique study tool. A rehearsal system for this summary. Studycoaching with videos.

Example questions in this summary

Schreef Rubens? 
5
Werd er in Rembrandt atelier over kunst gediscussieerd? 
5
Wat werd met het oordeel over Rembrandt gedaan? 
5
Wat heeft het perspectief op Rembrandt van 1630 tot 1730 gekleurd? 
5
Page 1 of 150