Summary Zorg voor onszelf? : eigen kracht van jeugdigen, opvoeders en omgeving, grenzen en mogelijkheden voor beleid en praktijk

-
ISBN-10 908850329X ISBN-13 9789088503290
240 Flashcards & Notes
23 Students
  • This summary

  • +380.000 other summaries

  • A unique study tool

  • A rehearsal system for this summary

  • Studycoaching with videos

Remember faster, study better. Scientifically proven.

This is the summary of the book "Zorg voor onszelf? : eigen kracht van jeugdigen, opvoeders en omgeving, grenzen en mogelijkheden voor beleid en praktijk". The author(s) of the book is/are Heleen Jumelet Jolien Wenink ( ). The ISBN of the book is 9789088503290 or 908850329X. This summary is written by students who study efficient with the Study Tool of Study Smart With Chris.

PREMIUM summaries are quality controlled, selected summaries prepared for you to help you achieve your study goals faster!

Summary - Zorg voor onszelf? : eigen kracht van jeugdigen, opvoeders en omgeving, grenzen en mogelijkheden voor beleid en praktijk

  • 1.1 Inleiding

  • Versterken van de eigen kracht binnen een pedagogisch civil society is momenteel het speerpunt van jeugdbeleid.
  • Eigen kracht
    Het vermogen van een individu om zijn eigen leven optimaal vorm te geven en problemen op te lossen of dragelijk te maken. 
  • Empowerment
    Een proces van versterking waarbij individuen, organisaties en gemeenschappen greep krijgen op de eigen situatie en hun omgeving en dit via het verwerven van controle, het aanscherpen van kritisch bewustzijn en het stimuleren van participatie. 
  • Pedagogische civil society
    Dat deel van de samenleving waar burgers in vrijwillige verbanden verantwoordelijkheid nemen voor een pedagogisch klimaat waarin het goed opvoeden en opgroeien is, in samenwerking of juist als tegenkracht tot overheden, bedrijven en andere civil society organisaties. 
  • 2.1 Inleiding

  • Hoewel het aantal psychische problemen bij kinderen gelijk blijft, stijgt de vraag naar hulp verlening. Hoe kan dit verklaart worden?
    De druk op ouders wordt steeds groter, ze hebben het gevoel dat ze tekort schieten. Opvoeden wordt steeds meer iets van de privé sfeer, je mag zelf weten hoe je het doet, maar als het verkeerd gaat, is het dus ook je eigen schuld. 
  • 2.2 Krampachtig ouderschap en modernisering

  • Verantwoordelijkheden voor ouders worden steeds breder: door modernisering is emotioneel welbevinden en geluk nu een belangrijk opvoedingsdoel. Als het iets fout gaat, krijgen de ouders de schuld. 
    De verwachtingen voor kinderen worden ook steeds hoger, als je je kind goed opvoedt, kan hij in de toekomst alles bereiken: hyperparenting. 
    De angstcultuur wordt gevoed door de nadruk leggen op allerlei risico's voor kinderen. De bemoeienis van de overheid zorgt voor weinig zelfvertrouwen bij ouders. 
  • 2.3 Opvoeding als keuzemenu

  • Opvoeding lijkt voor veel mensen een kwestie van persoonlijke keuzes en verantwoordelijkheid te zijn. Voor armere gezinnen zijn de keuzes echter beperkt, toch moeten zij ook aan hun opvoedingsverantwoordelijkheid voldoen. 
    Bemoeienis van de sociale omgeving is steeds kleiner geworden, familie en kerk houden zich niet bezig met de opvoeding. Ouders hebben hierdoor meer autonomie gekregen. Hierdoor is echter de vraag naar experts toegenomen. De ideeen over goede opvoeding komen niet meer vanuit de religie of de omgeving, maar komen nu vanuit de opvoedingsexperts. 
  • 2.4 De pedagogische civi society als remedie

  • Oplossingen voor de opvoedingskramp: 
    -Brinkgreve: opvoeding moet meer een object van collectieve zorg en betrokkenheid worden
    - Furedi: ouders moeten meer samenwerken om het isolement dat hun gezag ondermijnt te doorbreken.
    - Stearns: experts en media scheppen een overdreven kwetsbaar beeld, ouders moeten een realistischer beeld krijgen. 
  • Sociaal kapitaal in een gemeenschap vormt een belangrijke bron voor de ontwikkeling van kinderen, juist omdat dit kapitaal de betrokkenheid van ouders en de wijdere omgeving bij het ontwikkelingsproces bevordert. 
  • 2.5 Een sociaalkritische invalshoek

  • Noguera
    Negatief sociaal kapitaal: het reproduceren van marginaliteit van de groep. Ontstaat onder meer door Outsiderprofessionals: zo zijn ze nou eenmaal. 
    Vaak is er een gat in de opvoeding: verschillende opvoeders gebruiken verschillende opvattingen. Betere afstemming is dus nodig. 
    Sociaalbeleid en onderwijsbeleid dienen met ouders besproken te worden , door ze te betrekken ontstaat een sense of ownership. 
  • 2.6 Noodzakelijke gemeenschapszin

  • Er zijn ook een heleboel hindernissen die genomen moeten worden om een pcs te realiseren. Sommige van deze hindernissen zijn feitelijk aanwezig, anderen worden alleen opgeworpen door opvattingen en motivatie. Dat iets feitelijk zo is, wil niet zeggen dat het niet wenselijk is om het te veranderen. 
  • 3.1 Verzuiling en ontzuiling

  • Alexis de Tocqueville verbaasde zich over de civil society in Amerika van 1800: burgers losten zelf hun problemen op. Het waren vrije burgers, die zich vrijwillig rond bepaalde idealen en waarden verenigden en daar in het openbaar voor opkwamen. 
    De civil society in NL was de verzuilde samenleving: ideële grondslag, vrijwillige en vanuit de samenleving. 
    Na WOII gingen veel van deze taken over naar de nationale overheid. 
    - geen burger infinitief meer nodig
    - minder gebaseerd op idealen
Read the full summary
This summary. +380.000 other summaries. A unique study tool. A rehearsal system for this summary. Studycoaching with videos.

Latest added flashcards

Wat is belangrijk voor jongeren om mee te doen aan vrijwillige participatie?
  1. Het moet plezierig zijn
  2. Het moet de leefwereld verruimen
  3. Het moet de competenties vergroten
  4. Het moet als resultaat hebben dat jongeren zich ontwikkelen en groeien naar echte functies.
Zijn bureaucratisch georganiseerde scholen effectiever dan scholen die zich op de sociale gemeenschap oriënteren?
Nee.
Scholen die zich sterk op de sociale gemeenschap oriënteren (sociaal kapitaal) vormen een belangrijk bron voor een positieve ontwikkeling van kinderen en jongeren, omdat het sociaal kapitaal de betrokkenheid van ouders en de wijdere omgeving bij dat ontwikkelingsproces bevordert.
Wat is het beeld dat de populaire opvoedingscultuur aan ouders meegeeft? Een ontwikkeling in de samenleving?
Opvoeding is een kwestie van persoonlijke keuze en verantwoordelijkheid.
Zorg dat het leuk is, handel bewust en maak vooral geen foute keuzes.
Wanneer kinderen iets mankeren worden ouders bijna altijd verantwoordelijk gehouden.
Wie hebben een bijzondere rol bij de vorming van sociaal kapitaal en waarom?
Scholen.
Zij vormen een motor achter de vorming van sociaal kapitaal, voor onder meer jeugdgroepen en verbindingen tussen generaties.
Wat is de negatieve kant van het sociaal kapitaal?
Het in stand houden van ongelijkheden of de geslotenheid van een bepaalde groep.
Wat is sociaal kapitaal en wat is de functie ervan?
Hierbij gaat het gaat om de normen, de sociale netwerken en de relaties tussen volwassenen.
In de ideale situatie is er een mix tussen de drie vormen van sociaal kapitaal:
  1. social bonds: relaties binnen de eigen groep
  2. Social bridges: relaties met groepen die anders zijn
  3. social Links: relaties met instellingen, waaronder overheidsdiensten.   
Wat wordt bedoeld met opvoeding als keuzemenu?
Opvoeding lijkt voor veel mensen een kwestie van persoonlijke keuzes en verantwoordelijkheid te zijn, echter deze lijken in de huidige samenleving te zijn vervangen door keuzeadviezen van opvoedingsexperts die zich steeds meer zijn gaan bemoeien met de opvoeding, zeker wanneer het gaat om risicogezinnen.
Er is sprake van een toenemend beroep op hulpverleners, terwijl het aantal en de zwaarte van de psychische problemen bij kinderen en jongeren ongeveer hetzelfde is. Hoe komt dit volgens Hermanns?
  • Ouders hebben sneller het gevoel dat ze tekortschieten en schakelen daarom sneller en vaker een hulpverlener in: Het buitenbeentje wordt een zorgleerling en wanneer je daar als ouders niets mee doet heb je een risicoprofiel.
  • Ouders krijgen steeds meer te horen dat opvoeden leuker moet zijn. Opvoeden bestaat uit individuele keuzes, maar als je verkeerd kiest is het wel je eigen verantwoordelijkheid. 
Wat zegt Micha de Winter over het huidige opvoeden?
  • Hij stelt dat opvoeding teveel een privé project geworden is.
  • Hij pleit voor meer samenwerking tussen ouders
  • betere verbindingen tussen ouders en scholen, 
  • gelijkwaardigere relaties tussen ouders en opvoedingsdeskundigen
  • en een op preventie gerichte overheid die zich minder top-down gedraagt.
Een pedagogische civiel society van binnenuit aanleggen
Hiervoor is een pedagogisch debat nodig met en tussen burgers van alle leeftijden.