Samenvatting Zorg voor onszelf? : eigen kracht van jeugdigen, opvoeders en omgeving, grenzen en mogelijkheden voor beleid en praktijk

-
ISBN-10 908850329X ISBN-13 9789088503290
189 Flashcards en notities
18 Studenten
  • Deze samenvatting

  • +380.000 andere samenvattingen

  • Een unieke studietool

  • Een oefentool voor deze samenvatting

  • Studiecoaching met filmpjes

Onthoud sneller, leer beter. Wetenschappelijk bewezen.

Dit is de samenvatting van het boek "Zorg voor onszelf? : eigen kracht van jeugdigen, opvoeders en omgeving, grenzen en mogelijkheden voor beleid en praktijk". De auteur(s) van het boek is/zijn Heleen Jumelet Jolien Wenink ( ). Het ISBN van dit boek is 9789088503290 of 908850329X. Deze samenvatting is geschreven door studenten die effectief studeren met de studietool van Study Smart With Chris.

PREMIUM samenvattingen zijn gecontroleerd op kwaliteit en speciaal geselecteerd om je leerdoelen nog sneller te kunnen bereiken!

Samenvatting - Zorg voor onszelf? : eigen kracht van jeugdigen, opvoeders en omgeving, grenzen en mogelijkheden voor beleid en praktijk

  • 1 Zorg voor onszelf? een introductie

  • Paradoxen in pedagogische civel society. Roepen vragen op:
    • Kent het voorwaarden?
    • Wat vraagt het van iedereen die betrokken is bij jeugdigen ; opvoeders/ouders; van vrijwilligers(organisaties); van jeugdigen zelf en van de sociale omgeving?
    • Draagt het bij aan veilig en gezond opgroeien? Van ieder kind?
    • Zijn dominante opvoedingsconcepten uit vorige decennia vooral individueel en op het eigen (materiële) geluk gericht?
    • Of is juist het versterken van eigen kracht als opvoedingsadagium gericht op optimaal - individueel - presteren?
    • Welke mens- en maatschappij visie ligt achter het geloof in het stimuleren van eigen kracht?


    Bestuurlijke en beleidsmatige vragen over visie, aansturing en organisatie:
    • Kan een overheid vrijwillige bemoeienis met opvoeden en opgroeien stimuleren en is dat wenselijk?
    • Kunnen professionals dat en wat is daarvoor nodig?
    • Is een lokale overheid in staat samenhangend jeugdbeleid gericht op het versterken van eigen kracht samenhangend vorm te geven?
    • Is het waar dat de verzorgingsstaat in haar huidige vorm achterhaald is en dat het deze opvoeders en jeugdigen initiatiefarm en vooral gericht op eigen rechten maakte?
  • Eigen visie, dialoog aangaan en het her- en erkennen van zowel voorziene als onvoorziene concrete consequenties
  • Wat wordt meestal door de auteurs bedoeld met pedagogische civil society?
    Verbindingen van burgers rondom opvoeden en opgroeien.

    Verbanden binnen de sociaal pedagogische omgeving van jeugdigen.
  • Hoe wordt eigen kracht gedefinieerd?
    Het vermogen van een individu zijn eigen leven (of situatie) optimaal vorm te geven en problemen op te lossen of dragelijk te maken
  • Waar is "eigen kracht op gebaseerd en wat is de basisgedachte?
    Een positief mensbeeld, mbt jeugdigen vaak gecombineerd met oplossingsgerichte opvoedingsmethoden. 

    Ieder mens heeft krachten in zich die hij of zij kan aanboren (dit gaat niet altijd vanzelf)
  • Wat is empowerment volgens Van Regenmortel?
    Empowerment is een proces van versterking waarbij individuen, organisaties en gemeenschappen greep krijgen op de eigen situatie en hun omgeving en dit via het verwerven van controle, het aanscherpen van kritisch bewustzijn en het stimuleren van participatie


    Empowerment is dus niet slechts een individueel proces, het vraagt naast individuele inspanning ook omgevingsinspanning.
  • Wat kan als werkdefinitie dienen voor pedagogische civil society?
    Het deel van de samenleving waar burgers (kinderen, jongeren, ouders en andere volwassenen) in vrijwillige verbanden verantwoordelijkheid nemen voor een pedagogisch klimaat waarin het goed opvoeden en opgroeien is, in samenwerking met of juist als tegenkracht tot overheden (gemeenten, de jeugdsector, het welzijnswerk), bedrijven en andere civil society organisaties.
  • Hoe krijgt de pedagogische civil society vorm? En waar wordt het vaak aangekoppeld en in verband meegebracht?
    Door interactie en verbindingen tussen de betrokken actoren: ouders, jeugdigen, burgers en verbanden van burgers, professionals en organisaties.

    Tegenwoordig vaak gekoppeld aan ideële doelstelling dat verschillende actoren en partijen om het gezin heen, in aansluiting op ieders rol en kracht, eraan bijdragen dat kinderen en jongeren zo goed en gezond mogelijk opgroeien.

    Vaak als argument gebruikt voor bezuinigingen en bestuurlijke transities/transformaties.
  • 1.1 Inleiding

  • Versterken van de eigen kracht binnen een pedagogisch civil society is momenteel het speerpunt van jeugdbeleid.
  • Eigen kracht
    Het vermogen van een individu om zijn eigen leven optimaal vorm te geven en problemen op te lossen of dragelijk te maken. 
  • Empowerment
    Een proces van versterking waarbij individuen, organisaties en gemeenschappen greep krijgen op de eigen situatie en hun omgeving en dit via het verwerven van controle, het aanscherpen van kritisch bewustzijn en het stimuleren van participatie. 
  • Pedagogische civil society
    Dat deel van de samenleving waar burgers in vrijwillige verbanden verantwoordelijkheid nemen voor een pedagogisch klimaat waarin het goed opvoeden en opgroeien is, in samenwerking of juist als tegenkracht tot overheden, bedrijven en andere civil society organisaties. 
  • 2.1 Inleiding

  • Hoewel het aantal psychische problemen bij kinderen gelijk blijft, stijgt de vraag naar hulp verlening. Hoe kan dit verklaart worden?
    De druk op ouders wordt steeds groter, ze hebben het gevoel dat ze tekort schieten. Opvoeden wordt steeds meer iets van de privé sfeer, je mag zelf weten hoe je het doet, maar als het verkeerd gaat, is het dus ook je eigen schuld. 
  • 2.2 Krampachtig ouderschap en modernisering

  • Verantwoordelijkheden voor ouders worden steeds breder: door modernisering is emotioneel welbevinden en geluk nu een belangrijk opvoedingsdoel. Als het iets fout gaat, krijgen de ouders de schuld. 
    De verwachtingen voor kinderen worden ook steeds hoger, als je je kind goed opvoedt, kan hij in de toekomst alles bereiken: hyperparenting. 
    De angstcultuur wordt gevoed door de nadruk leggen op allerlei risico's voor kinderen. De bemoeienis van de overheid zorgt voor weinig zelfvertrouwen bij ouders. 
Lees volledige samenvatting
Deze samenvatting. +380.000 andere samenvattingen. Een unieke studietool. Een oefentool voor deze samenvatting. Studiecoaching met filmpjes.

Laatst toegevoegde flashcards

Wat zijn vijf essentiele regels voor eigen kracht bij jongeren die opgevoed worden in een gedwongen kader?
1. Ouders als bondgenoten (grote kans op loyaliteitsproblematiek omdat de opvoeding uit handen van ouders genomen wordt, kan voelen alsof de pedagogisch medewerker zegt dat ouders het niet konden. Daarom ouders zo veel mogelijk betrekken)
2. Niet bevoogden, maar bevorderen (jongere is regisseur van eigen leven, stuur aan op eigen verantwoordelijkheid)
3. Vakmanschap ( professionals moeten ook eigen kracht in kunnen zetten, want dit bepaalt de pedagogische relatie met de jongere, en beschikken over humor, zelfreflectie, empathie en zelfbeheersing)
4. Veilig werken, veilig opvoeden ( leefklimaat dient responsief te zijn: duidelijk, consequent, voorspelbaar en op individu afgestemd)
5. Motivatie en commitment ( dit  moet internaliseren bij de jongeren ten aanzien van hun verblijf en de aangeboden begeleiding)
Wat houdt de professionele vriend in?
Een combinatie van deskundigheid en betrokkenheid, iemand die trouw blijft en als vriend voelt bij het omgaan met sociale of psychosociale problemen (ouder voor een kind bijvoorbeeld). Kan in eigen netwerk gevonden worden (Eigen Kracht Conferentie), een getrainde vrijwilliger zijn (maatje/coach) of een opgeleide professional die in beeld blijft (één kind, één plan)
Wat zijn drie centrale opdrachten die gemeenten hebben?
1. Zorg dat de jeugd goed kan opgroeien
2. Zorg dat kwetsbare burgers zoveel mogelijk kans krijgen om naar vermogen te participeren
3. Zorg voor voldoende sociale samenhang
Wat betekent het dat scholen van vind- naar werkplaats moeten veranderen?
Nu zijn scholen een vindplaats van vragen en problemen rondom fysieke, cognitieve, sociaal-emotionele en gedragsmatige ontwikkelingen van jongeren. Er zou, in samenwerking met andere betrokken partijen, ook ondersteuning en zorg geboden kunnen worden. Zo wordt school een werkplaats voor vroegtijdig signaleren en afhandelen van problemen, ook in relatie tot opvoeding en ontwikkeling
Waarom is een gevoel van betrokkenheid bij de school nuttig?
Leerlingen die zich verbonden voelen met een school en zich zien als lid van die gemeenschap, vertonen minder risicogedrag, gebruiken minder verdovende middelen, vertonen minder agressief gedrag en lopen minder kans voortijdig school te verlaten
Waarom is toetstraining een beetje achterhaald?
Het bereidt kinderen voor op een cito/examen, maar alles wat er in gestampt is wordt snel weer vergeten en er zijn geen vaardigheden geleerd waar ze echt iets mee kunnen in het echte leven. Er wordt belang gehecht aan een score, niet aan het beheersen van kennis of vaardigheden
Hoe kan het onderwijs leerlingen voorbereiden op participeren in de samenleving?
Door kinderen kennis en vaardigheden te leren die niet vergeten worden na een proefwerk/examen, maar die nieuwe manieren van kijken en handelen bieden
Welk misverstand bestaat er rondom organisatie en coördinatie van vrijwilligerswerk binnen de wereld van jeugdzorg?
Coordinatie zou het initatief bij de mensen zelf wegnemen en zou de indruk wekkend dat mensen zelf niet in staat zijn tot activiteiten en handelingen. Maar het tegendeel blijkt waar. Coordinatie faciliteert juist burgers die actief willen worden, geeft hen tijd en plaats van handeling, matcht hen aan het juiste werk
Wat wordt bedoeld met "allemaal opvoeders, niemand georganiseerd"
Er zijn veel vrijwillige initatieven rondom opvoeding (opvoedparty's, borstvoedingscafe's, papaclubs e.d.). Maar ondanks dat het CJG de opdracht heeft laagdrempelig en dichtbij de burger te functioneren, zet het liever zelf iets op dan aansluiting te zoeken bij bestaand vrijwilligerswerk. Er is weinig tot geen samenwerking met vrijwilligersorganisaties
Wat heet, naast school en gezin, ook wel het derde opvoedingsmilieu?
De buurt, welke een belangrijke en betekenisvolle context is voor socialisatie en opvoeding van kinderen